Μαραθώνιος Φαγοποσίας / Αττάλεια (2ο μέρος)

Μετά την πανδαισία των πρωινών γευμάτων που τσιμπολογήσαμε στην προηγούμενη ανάρτηση, ήρθε η ώρα των κυρίως. Όπως και σας ξαναείπα, τι κι αν φίλοι και γνωστοί με ξενέρωναν ότι στην Αττάλεια δεν πρέπει να περιμένω σούπερ φαγητό. Εμένα μ' έπιασε το γινάτι μιας και πιστεύω πως όποιος γυρίζει μυρίζει. Μπορεί συχνά να τρως τις μπακατέλες σου, ειδικά σε έναν τόπο που δε γνωρίζεις, εμείς όμως φανήκαμ...

πώς σας μπήκε εσάς...το '12;

Καλή Χρονιά φίλοι μου, καλοί μου φίλοι! Αρχίσατε να χωνεύετε τις γαλοπούλες και τα μελομακάρονα ή μήπως θα το πάτε σερί μέχρι του Αϊγιανιού; Πώς τα περάσατε; Αγκαλιαστήκατε χορταστικά με φίλους, φιλήσατε μαμάδες, αγαπηθήκατε με εραστές; Πήγατε στο χωριό ή μείνατε στο άστυ; Παραχώσατε τα αγκάθια του '11 για να ανθίσουν ελεύθερα τα ρόδα του νέου έτους; Το καλό που σας θέλω κακομοίρηδές μου! Όπω...

τρία χρονάκια κάθουνταν

Μια του μπλόγκερ (ήμουν αθώος τότε) Δυο του μπλόγκερ (ήμουν ερωτευμένος τότε) Τρεις και η καλή του Πόλη! (τι καλά που είμαι ακόμα εδώ!) Σήμερα κλείνουμε τα τρία χρόνια. Τα κλείνει το μπλογκ βασικά, και μαζί τα κλείνω εγώ που πασπατεύω το πληκτρολόγιο, τα κλείνετε κι εσείς που η Πόλη είναι η αγάπη σας, η μανία σας, το απωθημένο σας, υπήρξε η πατρίδα σας ή θα γίνει στο μέλλον. Όλοι μαζί σαν ξε...

κάνε ένα χεντιγιέ* στον εαυτό σου

Το ποστ πρωτοδημοσιεύτηκε στις 23/06/2010, αλλά το ξαναθυμήθηκα μετά την απολαυστική συναυλία της Χεντιγιέ την περασμένη Παρασκευή στο Hayal Kahvesi (Beyoglu). Το αηδόνι της Πόλης με την ατίθαση φωνή, τραγούδησε από Amy Winehouse μέχρι τουρκική τζαζ και μας μάγεψε, παρόλο που ψηνόταν στον πυρετό:) Μου πήρε καιρό να ακούσω τις μουσικές της Χεντιγιέ (Χεντί Κεντί το καλλιτεχνικό της), από το βρά...