Μαμά μισή πόντια,μισή μικρασιάτισσα.Μπαμπάς ντόπιος (Βεργίνα Ημαθίας).Τυπικές ελληνίδες γιαγιάδες ("αχ,αυτό το παιδί,δεν τρώει τίποτα") που ήτανε πάντα μέσα στην κουζίνα.Παιδί λιγόφαγο,κακόφαγο αλλά περίεργο!Όλα αυτά ήρθανε και έδεσαν.Τώρα που μεγάλωσα τρώω πολύ,δοκιμάζω σχεδόν τα πάντα (ακόμη κολλάω στα σαλιγκάρια και αρνούμαι πεισματικά να φάω φακές!). Με τις αναμνήσεις απο τις κουζίνες των παιδικών μου χρόνων και τις εμπειρίες μου στις κουζίνες του παρόντος, βάζω κι εγώ σε μπελάδες τα κατσαρολικά μου.Και επειδή απο μικρή θυμάμαι τα οικογενειακά τραπέζια,αυτά που πάντα κάτι συζητούσαμε,μια μικρή συζητησούλα προϋπαντεί τις συνταγές μου.